Ik ben traditioneel Rooms Katholiek opgevoed en heb daar mooie herinneringen aan. De gemeenschapszin die je vroeger in de Kerk vond, die is er niet meer. Het is wel een van de aspecten waardoor ik met plezier en niet met frustratie aan die tijd terugdenk. Helaas is diezelfde kerk in haar oude dogma's en rituelen blijven steken en een groot deel van haar gelovigen kwijtgeraakt, waaronder ikzelf. Een kerk die niet is meegegroeid met de tijd, zeg ik dan. Erg jammer omdat de infrastructuur aanwezig was om een kerk te zijn voor iedereen, ook in deze tijd. Maar de kerk heeft het laten liggen. Uiteindelijk ga je dan zelf op zoek naar een vorm van geloof of een vorm van  weten die beter bij je past. Ik ben heel erg blij dat ik in aanraking ben gekomen met de spirituele wereld en kan daar de rest van mijn leven verder mee. Ik heb er veel over gelezen, maar voel me geen deskundige op dit gebied. Echter als je kleinkinderen beginnen te vragen waarom ze in dit leven staan, dan doe je ze een pleziertje en schrijf je een verhaaltje, wat uiteindelijk leidt tot een spiritueel boekje voor kinderen en vervolgens tot een boekje voor volwassenen.

Ik ben, inmiddels een aantal jaren geleden, opgehouden met werken. In de Vut zoals dat heet. In het eerste jaar dat ik thuis was, is onze zoon Jeroen op 32 jarige leeftijd overleden. Hij heeft daar zelf voor gekozen. Voor ons gezin, en velen met ons, was dat een traumatische ervaring. Alhoewel ik daar een boek over zou kunnen schrijven, wil ik nu de spiritualiteit uit dat gebeuren naar voren halen.
Mijn zoon was heel erg spiritueel en was in dat opzicht zijn tijd ver vooruit. Door zijn dood heeft hij veel mensen aangeraakt. Ook heeft onze eigen spirituele beleving een enorme groei doorgemaakt en ons uiteindelijk datgene gegeven wat wij nodig hadden en hebben om de dood van onze zoon een plek te kunnen geven. Wij hebben het heel bijzondere gevoel dat zijn dood niet voor niets was, dat zijn dood ons in spiritueel opzicht veel verder heeft gebracht. Wij voelen dat als een geschenk van hem.
Er is na zijn dood bij ons ook heel veel energie vrijgekomen en we zijn dingen gaan doen die voor ons totaal nieuw waren. Mijn vrouw maakt nu zeer verdienstelijk mooie bloemenschilderijen en ik schrijf boekjes over spiritualiteit. Ik heb zelf het sterke gevoel dat ik word aangemoedigd vanuit Gene Zijde om in deze richting actief te zijn.
Waarom dat zo voelt?
Wij hebben twee keer contact gehad met onze zoon via een medium. Het waren voor ons twee fantastische ervaringen. Tijdens zijn leven had hij heel veel op met kinderen. Daar wilde hij mee samenwerken, die wilde hij bewuster maken van wat er werkelijk toe doet, waar het werkelijk om gaat. Hij liet ons tijdens zo'n reading weten dat het er niet toe doet of dingen tot stand komen via zijn of ons lichaam. Als het maar gebeurt.
Ik heb het sterke gevoel dat mijn zoon en ik bij het tot stand komen van mijn boekjes een team zijn, waarbij hij mij steeds laat weten wat me te doen staat. Fijn als je, ondanks het gemis wat er is, op zo'n manier nog steeds met je overleden zoon kunt optrekken. Fijn ook, als je er spiritueel zo naar kunt kijken.